8 Μαρτίου – Οι προκλήσεις για τη Γυναίκα του 2021

0

Η 8η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας. Παρότι συνηθίζεται να λέγεται ένα σχεδόν περιπαιχτικό «χρόνια πολλά» στις γυναίκες εκείνη τη μέρα, ο εορτασμός αυτός δεν αποτελεί ενα «hallmark holiday», μια γιορτή δηλαδή με στόχο το εμπορικό κέρδος. Αντιθέτως, οι ρίζες του βρίσκονται σε ιστορικά γεγονότα και για να τα κατανοήσουμε, θα πρέπει να πάμε πίσω στο 1909.  

Για δεκαετίες υπήρχε η πεποίθηση ότι η πρώτη φορά που γιορτάστηκε η Εθνική Μέρα της Γυναίκας στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ στις 28 Φεβρουαρίου, αποτελούσε φόρο τιμής στην απεργία των εργατριών των κλωστοϋφαντουργιών στις 8 Μαρτίου του 1857που κινητοποιήθηκαν ζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας. Σήμερα, ωστόσο, μια μερίδα ιστορικών αμφισβητεί την εγκυρότητα του γεγονότος. Παρολ’αυτά, ο πρώτος αυτός εορτασμός οδήγησε σε διεθνοποίηση του «θεσμού» τον επόμενο χρόνο. Στις 19 Αυγούστου 1910 διοργανώθηκε Διεθνής Διάσκεψη Γυναικών λίγες μέρες πριν την έναρξη της 2ης Σοσιαλιστικής Διεθνούς στην Κοπεγχάγη. Εκεί προτάθηκε για πρώτη φορά η καθιέρωση μιας παγκόσμιας ημέρας αφιερωμένης στις γυωαίκες και τον αγώνα για ίσα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένου και του εκλέγειν για τις γυναίκες. 

Στις 19 Μαρτίου του 1911 γιορτάστηκε η Μέρα της Γυναίκας για πρώτη φορά σε χώρες της δυτικής Ευρώπης με μεγάλες πορείες γυναικών οι οποίες απαιτούσαν το δικαίωμα ανάληψης δημοσίων αξιωμάτων αλλά και την κατάργηση της διάκρισης λόγω φύλου στην εργασία. Ήταν το 1914 τελικά που ο εορτασμός καθιερώθηκε στις 8 Μαρτίου, πιθανόν επειδή η μέρα ήταν Κυριακή. Τα επόμενα χρόνια συνεχίστηκαν παγκοσμίων οι πορείες των γυναικών με σκοπό την ισότητα των φύλων και σε κάποιες χώρες πράγματι απέφεραν καρπούς. Η Γερμανία για παράδειγμα, παραχώρησε ψήφο στις γυναίκες το 1918.  

Σταθμός στάθηκε επίσης μια άλλη απεργία εργατριών στην κλωστοϋφαντουργία, αυτή τη φορά αδιαμφισβήτητη: στη Ρωσία το 1917. Το γεγονός αυτό, μάλιστα, θεωρείται η απαρχή της Ρωσικής επανάστασης, με τις γυναίκες να διαδηλώνουν απαιτώντας το τέλος του Μεγάλου Πολέμου (Α’ Παγκόσμιος) και ενάντια στην έλλειψη τροφίμων και τον τσαρισμόΜετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης, η 8η Μαρτίου καθιερώθηκε ως επίσημη αργία στη Σοβιετική Ένωση. 

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών υιοθέτησε και καθιέρωσε την 8η Μαρτίου ως Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας το 1975 με σκοπό την ανάδειξη των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες. Το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο αφιερώνει τη φετινή Μέρα στον παγκόσμιο αγώνα των γυναικών κατά του Covid-19. Οι γυναίκες παγκοσμίως αποτελούν τις βασικές εργαζόμενες των επαγγελμάτων περίθαλψης και βρίσκονται επομένως σε άμεσο κίνδυνο από την έναρξη της πανδημίας ως τώρα. Πέραν του προφανούς ωστόσο, το σκεπτικό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αφορά και τις γυναίκες οι οποίες έχασαν τη δουλειά τους και που αντιμετωπίζουν ανισότητες κι ανασφάλεια στον εργασιακό χώρο.  

Ένα ακόμα στοιχείο που σπανίως λαμβάνεται υπόψιν είναι ότι οι γυναίκες επωμίζονται επιπλέον σχεδόν αποκλειστικά τις υποχρεώσεις του νοικοκυριού, πράγμα το οποίο σπανίως αναγνωρίζεται κι αποτελεί μια μορφή μη αμειβόμενης εργασίας, σωματικής, διανοητικής και συναισθηματικής, η οποία είναι ζωτικής σημασίας για την οικονομία. Τέλος, είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι ο αντίκτυπος της πανδημίας εντοπίζεται και στην κατακόρυφη αύξηση της έμφυλης βίας, που πήρε τη μορφή ενδοοικογενειακής και διαδικτυακής βίας αλλά και σεξουαλικών παρενοχλήσεων σε βάρος παιδιών, ιδίως κοριτσιών. 

Σίγουρα η γεφύρωση των ανισοτήτων και η κατάργηση στην πράξη των διακρίσεων δε θα έρθει εν μία νυκτί. Απαιτεί πολλές αλλαγές στις κοινωνικές δομές και αλλαγή του τρόπου αντίληψης των πραγμάτων, οι οποίες θα επέλθουν σταδιακά. Η αρχή έχει ήδη γίνει, αλλά μέχρι να επιτευχθεί αυτό, είναι εξέχουσας σημασίας η διαρκής ύπαρξη διαλόγου –και φυσικά τα ευήκοα ώτα. 

Αφήστε μια απάντηση

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιό σας!
Εισαγάγετε εδώ το όνομά σας