Αφιέρωμα: 200 χρόνια από την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης. Βιογραφία Θ. Κολοκοτρώνη

0

«Εγεννήθηκα εις τα 1770 Απριλίου 3 τη Δευτέρα της Λαμπρής. Εγεννήθηκα εις ένα βουνό εις ένα δένδρο αποκάτω εις την παλαιάν Μεσσηνίαν, ονομαζόμενο Ραμαβούνι».

Με τα λόγια αυτά ξεκινά την αφήγηση του πολυτάραχου βίου του ο «Γέρος του Μωριά», Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, που αποτέλεσε μία από τις πιο εμβληματικές φυσιογνωμίες της Ελληνικής Επανάστασης. Ερχόμενος σε επαφή με τη ζωή των αρματολών από πολύ νεαρή ηλικία, οι τακτικιστικές του ικανότητες άρχισαν να έρχονται στο φως κάθε φορά που βρισκόταν αντιμέτωπος με τους Οθωμανούς. Η στρατηγική του δεινότητα όμως καλλιεργήθηκε στα 15 χρόνια που έζησε στην υπό Ρωσική, αρχικά, κυριαρχία Ζάκυνθο. Τα Επτάνησα πέρασαν σε Γαλλικό κι έπειτα σε Βρετανικό έλεγχο κι ο Κολοκοτρώνης υπηρέτησε πρώτη φορά σε οργανωμένο στρατό, γεγονός που αποδείχτηκε υψίστης σημασίας στην επανάσταση.

Ήταν το 1818 όταν ο Κολοκοτρώνης μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Σταδιακά η φλόγα του ξεσηκωμού απλώθηκε μέσω του συνωμοτικού δικτύου κι ο ίδιος διορίστηκε το 1820, ως επαγγελματίας πλέον στρατιωτικός, επικεφαλής των πελοποννησιακών στρατευμάτων. Η κήρυξη της Επανάστασης τον βρίσκει στη Καλαμάτα, η οποία παραδόθηκε αμαχητί. Στους μήνες που ακολούθησαν πρωταγωνίστησε στα γεγονότα στο Βαλτέτσι, στα Βέρβενα και Δολιανά, την άλωση της Τριπολιτσάς, την παράδοση της Ακροκορίνθου και φυσικά στα Δερβενάκια, όπου συνέτριψε το Δράμαλη με την υψηλή στρατηγική του, αλλά και στην παράδοση του Ναυπλίου.

Ο Κολοκοτρώνης ενεπλάκη στους δύο εμφυλίους πολέμους του 1823 και 1824, πράγμα που οδήγησε στη φυλάκισή του στην Ύδρα από την επαναστατική κυβέρνηση του Κουντουριώτη. Όταν όμως η τελευταία βρέθηκε αντιμέτωπη με το στρατό του Ιμπραήμ τον επόμενο χρόνο, στο Γέρο του Μωριά προσέτρεξε για βοήθεια. Ως αρχιστράτηγος πάλι, ξεκίνησε τον ανταρτοπόλεμο αφήνοντας καμμένη γη στον οθωμανικό στρατό, συνεχίζοντας έτσι μέχρι τη ναυμαχία του Ναυαρίνου το 1827, η οποία έκρινε και την έκβαση της Επανάστασης. Το ελληνικό ζήτημα ωστόσο είχε πια διεθνοποιηθεί και οι Μεγάλες Δυνάμεις συνέδραμαν τον αγώνα των Ελλήνων έστω και καθυστερημένα, εξασφαλίζοντας τη στρατιωτική υπεροχή των επαναστατημένων.

Με την άφιξη του Καποδίστρια στην Ελλάδα, συντάχθηκε με το Ρωσικό κόμμα. Την περίοδο της βασιλείας του Όθωνα κατηγορήθηκε ως αντιβασιλικός και καταδικάστηκε σε θάνατο. Με την ενηλικίωσή του, ο μονάρχης απένειμε χάρη στον Κολοκοτρώνη αλλά ακι το αξίωμα του αντιστράτηγου. Ο Γέρος του μωριά πέθανε στις 4 Φεβρουαρίου 1843 από εγκεφαλικό επεισόδιο, επιστρέφοντας από μια δεξίωση στο παλάτι, άφησε όμως ως παρακαταθήκη ένα μνημείο θάρρους και γενναιότητας.

Αφήστε μια απάντηση

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιό σας!
Εισαγάγετε εδώ το όνομά σας