Ο ΑΝΟΗΤΟΣ Ο ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΔΙΟΡΑΤΙΚΟΣ, γράφει ο ΙΑΝΟΣ

0

Είχαμε συνηθίσει σε παλαιότερες εποχές τα πολεμικά νέα και οι διάφορες ανακατωσούρες αυτού του κόσμου να φτάνουν σε μας από κάπου μακριά και σίγουρα από μέρη που ελάχιστα μας επηρέαζαν…

Και να που τα πράγματα άλλαξαν και η ταλαίπωρη γηραιά Ήπειρός μας, το κέντρο του παλαιού κόσμου και γενέτειρα των δυο παγκόσμιων πολέμων, είναι ξανά στο επίκεντρο…

Είναι που τώρα τελικά βιώνουμε τα αποτελέσματα της πτώσης του παλαιού μεταπολεμικού κόσμου και του συστήματος του υπαρκτού σοσιαλισμού που καθόρισε τις ισορροπίες για σχεδόν ένα αιώνα…

Ο κόσμος αλλάζει… και αλλάζει έτι περαιτέρω και λόγω των τεχνολογικών εξελίξεων και των αλληλεξαρτώμενων οικονομικών συστημάτων…

Κοινός παρονομαστής και τώρα όπως και πάντοτε η ίδια αυτοκαταστροφική μανία και το ασίγαστο πάθος των ανθρώπων και κατά επέκταση των κοινωνιών και κυρίως των πιο δυνατών, για επικυριαρχία και εξουσία έναντι των άλλων.

Σε αυτό το πολύπλοκο πάζλ αυτού που ονομάζουμε γεωπολιτικές, οικονομικές και πάσης φύσεως εξελίξεις που αφορούν το μέλλον μικρών και μεγάλων αυτού του πλανήτη, όλοι προσπαθούν να πλασαριστούν με αυτό που πιστεύουν ότι θα είναι καλύτερο για αυτούς μόλις κατακάτσει ο κουρνιαχτός και στηθεί η καινούργια κατάσταση…

Το ερώτημα: ποια θα είναι η θέση του καθενός στη νέα κατάταξη και το νέο σύστημα εξουσίας…

Αντιληπτό λοιπόν το πόση σημασία μπορούν να έχουν οι επιλογές των λαών για την επόμενη μέρα και το ποιοι θα κάνουν αυτές τις επιλογές και με πιο γνώμονα…Θα είναι αυτές οι επιλογές αποτέλεσμα κοινωνικών διεργασιών, επιστημονικών αξιολογήσεων και συλλογικής σκέψης, ή αυθαίρετη επιλογή μεμονωμένων προσώπων, μια πρακτική ιδιαίτερα δημοφιλή ειδικά σε καθεστώτα με έλλειμα δημοκρατίας;;

Οι ηγέτες αναδεικνύονται σε μεταίχμια εποχών, ωστόσο την πραγματική ιστορία την γράφουν οι λαϊκές μάζες έλεγε ο Μαρξ πριν από σχεδόν δύο αιώνες, θέλοντας προφανώς να απαξιώσει κατά κάποιο τρόπο το ρόλο του ατόμου στην ιστορία.

Όπως κι αν έχουν τα πράγματα η ίδια η ιστορία έχει δείξει πως μεμονωμένες προσωπικότητές έστω κι αν εξέφραζαν συλλογικές αποφάσεις μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά σε επίπεδο ηγεσίας και να επηρεάσουν θετικά ή αρνητικά τα πράγματα βάζοντας την προσωπική τους σφραγίδα.

Τέτοιες επιλογές και με έντονη προσωπική σφραγίδα βλέπουμε το τελευταίο διάστημα από μόνιμους και νέους σταρ των παγκόσμιων εξελίξεων …

Βλαντιμίρ Πούτιν. Ο Ρώσος πρόεδρος που φαίνεται να έχει μια ιδιότυπη σχέση με την εξουσία αποφάσισε πως ελέω του προηγούμενου καθεστώτος αλλά και πρόσφατων επιτυχιών του σε Γεωργία και Κριμαία, έτσι απλά, να κάνει έναν πόλεμο ο οποίος έχει μέχρι στιγμή διαλύσει μια ολόκληρη χώρα με χιλιάδες νεκρούς και εκατομμύρια εκτοπισμένους πρόσφυγες…

Αφορμή;..  η άρνηση του Ουκρανικού καθεστώτος να συνεργαστεί μαζί του, αλλά και η αθέτηση της δύσης και του ΝΑΤΟ στην δέσμευση για μη επέκταση ανατολικότερα.

Βαθύτεροι στόχοι;… κυριαρχία , έλεγχος  και αναβίωση του παλαιού μεγαλείου της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης, με νέα χαρακτηριστικά και ελεγχόμενα κέντρα εξουσίας…

Τακτική;… αφού πρώτα έδεσε ενεργειακά ολόκληρη την Ευρώπη και αφού θεώρησε ότι πλέον στρατιωτικά και οικονομικά ήταν δυνατός δεν δίστασε να κάνει αυτό που δεν μπορούσε μερικά χρόνια πριν με τις πρώην Σοβιετικές χώρες της Βαλτικής που πρόλαβαν και εντάχτηκαν στη δυτική συμμαχία. Το τι θα κερδίσει σε βάθος χρόνου είναι πολύ αμφίβολο… Ακόμα και αν κατορθώσει να υπερισχύσει τα τραύματα που θα έχει προκαλέσει σε έναν ολόκληρο λαό θα χωρίζουν τις επόμενες γενεές για πολλά χρόνια. Με την τακτική του θα έχει σπρώξει γείτονες που για δεκαετίες ήταν ουδέτεροι στην αγκαλιά των Νατοϊκών με σοβαρή πιθανότητα να μετατρέψει μια σπουδαία χώρα όπως η Ρωσία σε έναν παρία τύπου Βόρειας Κορέας, μακριά από την δυτική τεχνολογία και τα οικονομικά κέντρα της δύσης που στην πραγματικότητα τόσο ο ίδιος όσο και οι διάσημοί επιχειρηματίες της μιας νύχτας που τον περιβάλουν, θέλουν τόσο πολύ.

Βολοντιμίρ Ζελένσκι: Mου φάνηκε καινή περιεχομένου μια πρόσφατη δήλωση του προέδρου Ζελένσκι πως σε λίγο καιρό η Ουκρανία θα είναι χώρα υποψήφια για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ότι αυτό συνιστά μεγάλη επιτυχία προφανώς του ίδιου και της χώρας του …

Άραγε για ποια χώρα;

Μια χώρα διαλυμένη και κατεστραμμένη από τη μια άκρη στην άλλη;

Μια χώρα με χιλιάδες νεκρούς και εκατομμύρια εκτοπισμένους;

Ακούστηκαν πολύ όμορφες προφανώς οι σειρήνες των δυτικών, ότι πολύ σύντομα η Ουκρανία, μια χώρα που δεν βίωσε ποτέ στη ιστορία της, της δυτικού τύπου αστικές δημοκρατίες, ότι θα μπορούσε τάχα να απολαμβάνει την ελευθεριότητα της δύσης και να ασκεί την δική της ελεύθερη πολιτική ερήμην του βόρειου γείτονα με τον οποίο μέχρι χτες συζούσε και αποτελούσε μέρος μιας κοινής πατρίδας και μάλιστα Χριστιανικής και Ορθόδοξης…

Η επιλογές του συγκεκριμένου ανθρώπου χρήζουν μεγάλης κριτικής. Βασίστηκε και συνεχίζει να βασίζεται στους έξω, και παρά την παγκόσμια αποδοχή που δέχεται αναρωτιόμαστε αν αυτό συνεχίσει πόσο οι δυτικοί θα βάζουν πλάτη για αυτόν και αν τελικά οι Ευρωπαίοι θα τον στηρίζουν εσαεί ή θα του τραβήξουν κάποια στιγμή το χαλί λόγω της τεράστιας ζημιάς που θα έχουν υποστεί…

Δεν επέλεξε ούτε τον κατάλληλο χρόνο ούτε τον κατάλληλο τρόπο για τους ευσεβείς κατά τα άλλα στόχους του, επιδεικνύοντας τα αντιρωσικά του αισθήματα με λάθος τρόπο και πολύ βιασύνη… Προς το παρόν έχει κάνει το λαό του σάκο του μποξ μεταξύ παιχτών πολύ μεγαλύτερου διαμετρήματος…

Οι επιλογές του θα κριθούν και ίσως αρκετά πιο γρήγορα των υπολοίπων

Τζο Μπάιντεν: Εκφραστής ενός συστήματος εξουσίας πολύ διαφορετικού των υπολοίπων αποτελεί περίπτωση για τον οποίο θα λέγαμε τελικά… “ πονηρός ο γέρος” … μιας και μέχρις στιγμής ο μόνος που κερδίζει από μια τέτοια κατάσταση είναι η Αμερικάνοι…

Ωστόσο η μεγάλη αυτοπεποίθηση και πονηριά οφείλει να έχει όρια και κυρίως να δίνει στον αντίπαλο προοπτική απεγκλωβισμού… Τον αντίπαλο τον κερδίζεις δεν τον ισοπεδώνεις … όπως λένε και οι ίδιοι, γιατί τότε μπορεί να δεις το πρόσωπο του που δεν θα ήθελες … Κλασικός εκφραστής των Αμερικανικών συμφερόντων, ελέγχεται κατά πόσο συμβάλει στην παγκόσμια ειρήνη αυτού του κόσμου καθώς αποτελεί τον πιο ισχυρό παίκτη του παζλ.

Μένει να δειχτεί στο μέλλον η ορθότητα των πράξεων του προέδρου Biden και κατά πόσο αυτές συνέβαλαν κυρίως στην παγκόσμια ειρήνη…

Ταγίπ Ερντογάν : Όπου ανακατωσούρα και σκοτωμοί ο Σουλτάνος πρώτος… Τα έχουμε πει για τον συγκεκριμένο παίχτη, αποτελεί σίγουρα μοναδική περίπτωση ικανού μα και συνάμα υπερφίαλου ηγέτη που φαίνεται πως τώρα παίζει τα ρέστα του… Το παρελθόν και οι πράξεις του δεν του επιτρέπουν να χάσει…

Αν χάσει χάνεται και για το λόγο αυτό φαντάζει εξαιρετικά επικίνδυνος ειδικά για τους γείτονές του… Το μέχρι τώρα βιογραφικό του και οι τελικές του επιλογές (τις οποίες τροποποιεί με μοναδική μαεστρία ως επιτήδειος ουδέτερος)θα δείξουν που θα τοποθετηθεί ο ίδιος αλλά και χώρα του την επόμενη μέρα … Η αλαζονεία και η υπερβολική του αυτοπεποίθηση ίσως τελικά γυρίσουν εναντίων του από τη στιγμή μάλιστα που με τις υπέρμετρες φιλοδοξίες του ακουμπά συμφέροντα παραδοσιακά πολύ μεγάλων παιχτών…

Κυριάκος Μητσοτάκης: Έδειξε από νωρίς της φιλοδυτικές και κύρια φιλοαμερικανικές του διαθέσεις τόσο με το σύμφωνο αμυντικής σχέσης όσο και με την ξεκάθαρη στάση του στο Ρωσοουκρανικό πόλεμο.

Χωρίς αστερίσκους και προϋποθέσεις δήλωσε πως η Ελλάδα είναι στο πλευρό της Ουκρανίας και μάλιστα κατά εντολή του στρατιωτικό υλικό στάλθηκε στη Ουκρανία.

Επικρίθηκε από αρκετούς για αυτή του την απόφαση…

Σκεπτικό του: … δεν μπορείς να εξισώνεις τον επιτιθέμενο με το θύμα και επίσης δεν θα έχεις στο μέλλον ούτε καν το στοιχειώδες ηθικό προηγούμενο να ζητάς από τους εταίρους- συμμάχους αυτό που εσύ αρνήθηκες πριν σε άλλους για περιπτώσεις που θα μας αφορούν και πιθανώς να έχουν εξαιρετική ομοιότητα.

Είτε έτσι είτε αλλιώς ο Έλληνας πρωθυπουργός διευκόλυνε την Ατλαντική συμμαχία στα πλαίσια μιας γενικότερης όπως είπαμε φιλοαμερικανικής στάσης.

Στο παρελθόν πολλές ελληνικές κυβερνήσεις είχαν πράξει κάτι ανάλογο χωρίς η Ελλάδα να πιστωνόταν ποτέ κάτι το ιδιαίτερο για αυτό. Ωστόσο κατά τη γνώμη μας αυτή τη φορά υπάρχει μια ποιοτική διαφοροποίηση …

Η επιλογές του πρωθυπουργού εμφανίζουν μια κάθετη προτίμηση στον αμερικανικό παράγοντα χωρίς ταλαντεύσεις επιδεικνύοντας με εμφατικό τρόπο το ‘’ ανήκωμεν εις την δύσην ’’, σε μια περίοδο μάλιστα που και η ίδια η Ελληνική κοινωνία φαντάζει περισσότερο φιλοαμερικανική  από ποτέ.

Το σύνολο της Ελληνικής στρατηγικής στο Ρωσοουκρανικό πόλεμο εντάσσεται στα πλαίσια της γενικότερης θεώρησης υπό το πρίσμα όσων αναφέραμε τα οποία ξεκάθαρα φέρνουν την υπογραφή του Έλληνα πρωθυπουργού.

Το τι και πόσο θα εξαργυρώσει από αυτή του τη στάση είναι κάτι που θα φανεί σε όχι μακρύ χρόνο. Οι επιλογές του πιθανόν να του εξασφαλίσουν μια περίοπτη θέση στην ιστορία ή και να τον καταγράψουν ως έναν ακόμα που ατύχησε να κάνει το προφανές… Πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, (όπως κάποιοι αόριστα και γενικά αρέσκονται να λένε)…!!!

 

 

Υ.Γ.

  • Η επιλογή του τίτλου δεν σχετίζεται με την σειρά έκθεσης των ονομάτων. Η κρίση είναι προσωπική του καθενός από εμάς για το τι πιστεύουμε ότι εκφράζουν τα παραπάνω πρόσωπα…
  • Το άρθρο είναι αφιερωμένο στην φίλη μου τη Γκαλίνα από το Λβίβ της Ουκρανίας.

‘’…πολεμάμε για την ελευθερία μας όπως και εσείς πριν διακόσια χρόνια… ‘’ μου είχε πει πριν λίγο καιρό…

Αν και μου φάνηκε λίγο υπερβολικό, ωστόσο η ίδια μου δήλωσε επίσης ότι παρότι είπε στα παιδιά της να έρθουν στην Ελλάδα, η απάντησή τους ήταν ότι θα μείνουν να πολεμήσουν για την πατρίδα…

 

 

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιό σας!
Εισαγάγετε εδώ το όνομά σας