Δεκαπενταύγουστος στο Μαρούσι -Το “Πάσχα του Καλοκαιριού”

0

 

Ο Δεκαπενταύγουστος, είναι μια από τις μεγαλύτερες γιορτές της Ορθοδοξίας και τιμάται κάθε χρόνο με λαμπρότητα και ευλάβεια σε κάθε άκρη της χώρας.

Στο Μαρούσι ο Ιερός Καθεδρικός Ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου, γιορτάζει με λαμπρότητα αυτήν την ημέρα. Η περιφορά της Ιεράς Εικόνας στους δρόμους της πόλης ακολουθείται με κατάνυξη από πλήθος πιστών. Η ημέρα του Δεκαπενταύγουστου συνοδέυεται από έθιμα και παραδόσεις για τους παλιούς Μαρουσιώτες, το πανυγύρι και το γλέντι που ακολουθούσε ενω για τον εορτασμό ερχόταν κόσμος από όλη την γύρω περιοχή των Αθηνών.

Ακόμα και σήμερα η ημέρα αυτή είναι ξεχωριστή για τους Μαρουσιώτες και ο εορτασμός παραμένει ευλαβικός και υπέρλαμπρος, αν και τα τελευταία δυο χρόνια, αναγκαστικά τηρούνται και τα μέτρα για τον περιορισμό της πανδημίας.

Ιερός Καθεδρικός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου

          Άρρηκτα συνδεδεμένος με την ιστορία της πόλης και σημείο αναφοράς για τη ζωή και τις λατρευτικές συνήθειες των παλαιών Μαρουσιωτών ο Ιερός Καθεδρικός Ναός της Κοίμησης Θεοτόκου χρονολογείται στο 1870 αν και μαρτυρίες θέλουν να έχει και αυτός κτιστεί πάνω σε παλαιότερο βυζαντινό ναό. Σύμφωνα με τις πληροφορίες επρόκειτο για ναό αφιερωμένο επίσης στην Θεοτόκο Παναγία, ο οποίος είχε υποστεί αρκετές φορές καταστροφή από φωτιά και είχε επισκευαστεί από τους ίδιους τους κατοίκους του τότε χωριού. Όπως συνηθίζονταν από τους παλαιούς Μαρουσιώτες και συναντάται σε αρκετούς ναούς και ξωκκλήσια οι πιστοί τιμούσαν δυο Αγίους στον ίδιο ναό, έτσι κι εδώ υπάρχει ένδειξη πως οι Μαρουσιώτες τιμούσαν και τους Αγίους Αποστόλους.

Μετά το 1830 όταν στην περιοχή του σημερινού κέντρου του Αμαρουσίου εγκαταστάθηκε ο τότε οικισμός και ο ναός της Κοίμησης καθιερώθηκε ως ο κεντρικός ναός. Πρόκειται για τον παλαιότερο ενοριακό ναό της πόλης, επιβλητικό και κατανυκτικό, δεσπόζει επί της οδού Μητροπόλεως.

Γύρω στο 1870 κατεδαφίστηκε για να οικοδομηθεί ο νέος ναός. Σε εντειχισμένη επιγραφή αναφέρεται πως «Ο ιερός αυτός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ωκοιδομήθη εν έτεσι 1870-1874 δαπάνη του Δήμου Αθηναίων και συνδρομητών των Χριστιανών, βασιλεύοντος Γεωργίου του Α΄επί Δημάρχου Παναγή Κυριακού και των Επιτρόπων Γεωργίου Χ. Δημητρίου, εμπόρου, και δημοτικών συμβούλων Σωτ. Χαϊμαντά, Γ. Πέππα και Γεωργίου Λέκκα».

Μέχρι το 1866 ο χώρος γύρω από την εκκλησία χρησιμοποιούνταν και ως νεκροταφείο, αυτό μαρτυρούν και τα οστά που έχουν βρεθεί γύρω από το ναό, καθώς αργότερα το νεκροταφείο μεταφέρθηκε στο χώρο του ναού της Αγίας Σωτήρας, στην σημερινή Πλατεία Αγίας Λαύρας.

Το 1874, τέσσερα χρόνια αφότου ξεκίνησε η οικοδόμησή του ο ναός της Κοίμησης είχε ολοκληρωθεί. Με αρχιτεκτονικό ρυθμό τρίκλιτης Βασιλικής με τρούλλο ύψους 22.50 μέτρων, ο ναός εσωτερικά έχει γυναικωνίτη σε σχήμα Π ενω το δάπεδό του κοσμεί μάρμαρο λευκού και γκριζογάλανου χρώματος. Λίγο αργότερα, γύρω στο 1886 κατασκευάστηκε το μαρμάρινο τέμπλο ενώ η αγιογράφηση έγινε από την Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη ένα χρόνο αργότερα.

Αρκετά χρόνια αργότερα το 1949 με Βασιλικό Διάταγμα η μνήμη της Κοιμήσεως Θεοτόκου, 15η Αυγούστου καθιερώθηκε ως επίσης τοπική γιορτή για το Μαρούσι, όπως γιορτάζεται και μέχρι σήμερα με περιφορά της Ιεράς Εικόνας στους δρόμους της πόλης και πλήθος λατρευτικών και εορταστικών εκδηλώσεων.

Στην ενορία της Κοιμήσεως ανήκουν πέντε Παρεκκλήσια:

Ο Ναός της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, ο Ναός των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, ο Ναός του Αγίου Γεωργίου (Κοιμητηρίου Αμαρουσίου), ο Ναός του Αγίου Νεκταρίου Νέας Λέσβου Αμαρουσίου και ο Ναός του Αγίου Ιωάννου.

Εντός των ορίων της ενορίας υπάρχουν ακόμη δύο ιδιωτικοί Ιεροί Ναοί

ο Ναός Παναγίας Ελεούσης και ο Ναός Αγίας Βαρβάρας όπως επίσης καί ο ιδρυματικοί ιεροί Ναοί: Εισοδίων της Θεοτόκου (Αμαλιείου Ιδρύματος)
Αγίας Μαρίνης (Φιλανθρωπικου Συλλόγου «Αγ.Μαρίνα»), Αγίου Ανδρέου (Κτήματος Συγγρού) και Μ.Βασιλείου (Σικιαριδείου Ιδρύματος).

Για την πόλη του Αμαρουσίου διαχρονικά, τότε και τώρα το μεγάλο πανηγύρι ήταν εκείνο του Δεκαπενταύγουστου, όταν γιόρταζε και ο καθεδρικός ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου. Οι προετοιμασίες για το πανηγύρι της Παναγίας ξεκινούσαν από πολύ καιρό πιο πριν. Σπίτια, καταστήματα και πλατείες έπρεπε να είναι έτοιμα να υποδεχτούν τους επισκέπτες και να είναι εορταστικά στολισμένα. Τα παλιά χρόνια για το Δεκαπεντάυγουστο στο Μαρούσι ερχόταν πολύς κόσμος και διανυκτέρευε σε υπαίθριους χώρους. Όπως και σήμερα οι πιστοί  περιέφεραν την Ιερά Εικόνα στους δρόμους της πόλης και όλοι ακολουθούσαν ευλαβικά.

Το Μαρούσι για τη γιορτή της Παναγίας, ήταν πάντα σημαιοστολισμένο και στην Πλατεία του Παλαιού Δημαρχείου έκαιγαν τα πυροτεχνήματα. Στα μαγαζιά της εποχής, στην Πλατεία Κασταλίας και πέριξ του Σταθμού του ΗΣΑΠ λαϊκά και παραδοσιακά συγκροτήματα διασκέδαζαν τον κόσμο με χορό και τραγούδι που κρατούσε μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

 

Πηγή το βιβλίο του Δήμου Αμαρουσίου και της Εφημερίδας ΑΘΜΟΝΙΟΝ ΒΗΜΑ “Ένα κερί στις εκκλησιές του Μαρουσιού”

Αφήστε μια απάντηση

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιό σας!
Εισαγάγετε εδώ το όνομά σας