Ο Άι-Γιώργης στα Μελίσσια και το Μικρασιάτικο έθιμο Κεσκέκι από το Γκιούλμπαξε

0

 

Μια πατροπαράδοτη γιορτή στη μνήμη του Άι-Γιώργη, που την κράτησαν αναλλοίωτη οι πρόσφυγες που ρίζωσαν στα Μελίσσια, αποτελεί για χρόνια σημείο αναφοράς και συνάντησης των Μικρασιατών του βόρειου τομέα. Ωστόσο, είναι και αυτό μια από τις εκδηλώσεις και τις γιορτές που αναγκαστήκαμε να αποχωριστούμε, τα τελευταία δυο χρόνια καθώς η πανδημία επέβαλε νέους κανόνες που απαγορεύουν τον συνωστισμό, και περιοριστικά μέτρα για να σταματήσει η διασπορά του ιού.

Ακόμα και αν οι Μικρασιάτες τηρούν τα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας και προτάσσουν το κοινό καλό, κρατούν πάντα στην ψυχή τους το μεγάλο αυτό έθιμο και ανυπομονούν να τελειώσει η υγειονομική κρίση  για να γιορτάσουν και πάλι όλοι μαζί την μνήμη του Άι -Γιώργη, με χορούς και με τραγούδια και να φτιάξουν ξανά το κεσκέκι στη μνήμη του πολιούχου Αγίου τους. Ανυπομονούν να ανάψουν και πάλι τα καζάνια, στο πλάι του πολιτιστικού κέντρου, απέναντι από την πλατεία, ν αρχίσει το στάρι να βράζει κι οι μυρωδιές να φτάσουνε ψηλά στον ουρανό ως τους προγόνους τους, να ξέρουν πως οι Μικρασιάτες των επόμενων γενεών δεν ξεχνούν τον ξεριζωμό των παππούδων τους, τηρούν τα έθιμα, την ιστορία, και την παράδοση και τα μεταλαμπαδεύουν στις επόμενες γενιές.

Μια εβδομάδα πριν τη γιορτή μια αποστολή αποτελούμενη από μέλη του Μικρασιατικού Συλλόγου Μελισσίων «Ο Άγιος Γεώργιος Γκιούλμπαξε» πηγαίνουν το στάρι σε παραδοσιακό μύλο για να το αλέσουν. Την παραμονή της εορτής το βράδυ, το αποφλοιωμένο σιτάρι μπαίνει στα καζάνια όπως και το κρέας μαζί με μπαχαρικά, ανάβουν οι φωτιές και το Κεσκέκι, όπως λέγεται το παραδοσιακό φαγητό, αρχίζει να μαγειρεύεται. Περαστικοί, κάτοικοι, Μικρασιατες και όχι μόνο περνούν από την πλατεία για να ανακατέψουν το φαγητό και να γιορτάσουν. Όλο το βράδυ ανακατεύουν με ξύλινες μεγάλες κουτάλες το στάρι και το κρέας ώσπου να γίνει ένας χυλός, να μαλακώσει και μελώσει.

Την άλλη μέρα το πρωί, όταν τελειώσει η επίσημη Δοξολογία στον Ι. Ναό του Αγίου Γεωργίου, οι Ιερείς βγαίνουν και περνούν απέναντι, στο προαύλιο του Πολιτιστικού Κέντρου για να ευλογήσουν το Κεσκέκι που είναι πλέον έτοιμο μέσα στα καζάνια. Μετά την ευλογία, το φαγητό μοιράζεται στον κόσμο μαζί με άφθονο κρασί και το γλέντι ξεκινά. Τα χορευτικά συγκροτήματα του Συλλόγου, με παραδοσιακές φορεσιές και με τη συνοδεία ζωντανής ορχήστρας γεμίζουν την πλατεία και ο κόσμος καταχειροκροτεί. Καρσιλαμάδες, χασάπικα, πολίτικα, τραγούδια και χοροί πλαισιώνουν τη γιορτή που συνεχίζεται μέχρι το απόγευμα με πολύ κέφι.

Ας ευχηθούμε, αυτή η δοκιμασία που περνάμε να τελειώσει σύντομα, να παραμείνουμε υγιείς και δυνατοί και του χρόνου να τιμήσουμε την μνήμη του Αί Γιώργη στα Μελίσσια με το Κεσκέκι όπως κάθε χρόνο, για πάνω από 60 χρόνια το τηρούν και το γιορτάζουν οι Μελισσιώτες Μικρασιάτες Γκιουλμπαξιώτες.

(Οι φωτογραφίες είναι από παλαιότερες χρονιές)

Αφήστε μια απάντηση

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιό σας!
Εισαγάγετε εδώ το όνομά σας