Πρόεδρος Συλλόγου Δημήτρης Βαγιάννης «Η εγγραφή αυτή αποτελεί σημαντικό θεσμικό σταθμό για τον Σύλλογό μας και ενισχύει τη διαρκή μας δέσμευση για τη διαφύλαξη και ανάδειξη της μικρασιατικής πολιτιστικής μας κληρονομιάς»
Με απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού και της Υπουργού κας Λίνας Μενδώνη το πατροπαράδοτο έθιμο «Κεσκέκι» που διοργανώνεται 65 ολόκληρα χρόνια στα Μελίσσια προς τιμήν του πολιούχου Άι Γιώργη κατοχυρώνεται και εγγράφεται πλέον στο εθνικό ευρετήριο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Πρόκειται για μια μεγάλη επιτυχία του τοπικού Συλλόγου Μικρασιατών Γκιουλμπαξιωτών «Ο Άγιος Γεώργιος» που αποδεικνύει στην πράξη την αγάπη, τον σεβασμό, και την βαθιά πίστη στις ρίζες, στις αξίες, στα έθιμα και τις παραδόσεις. Το «Κεσκέκι», έθιμο αυθεντικό, φερμένο απ’ τους ξεριζωμένους Μικρασιάτες διατηρήθηκε αναλλοίωτο, ξεπέρασε κάθε δυσκολία στο πέρασμα των χρόνων, για να συνεχίζει να θυμίζει τις αλύτρωτες πατρίδες, την μνήμη του προστάτη Άι-Γιώργη και την μνήμη των προγόνων τους αλλά και για να παραμένουν πάντα άρρηκτα συνδεδεμένοι με την ιδιαίτερη πολιτιστική κληρονομιά και ιστορία τους.
Θερμά συγχαρητήρια αξίζουν στο προηγούμενο αλλά και στο νέο Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου αλλά κυρίως στον νέο Πρόεδρο κο Δημήτρη Βαγιάννη που συγκέντρωσε και κατέθεσε τα στοιχεία στο Υπουργείο προκειμένου να αναγνωριστεί το έθιμο.
Έτσι, το «Κεσκέκι» των Μελισσίων όχι μόνο παραμένει ζωντανό και συνεχίζει από χρονιά σε χρονιά να μαζεύει γύρω απ’ τα καζάνια του τους πιστούς Μικρασιάτες αλλά με την απόφαση αυτή εξασφαλίζει πλέον το πέρασμά του από γενιά σε γενιά, στην αθανασία, αφού θ΄ αποτελεί επίσημο και εγγεγραμμένο στοιχείο της εθνικής μας πολιτιστικής κληρονομιάς.
Εκφράζοντας την ικανοποίησή του ο Σύλλογος εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση: Με ιδιαίτερη τιμή ανακοινώνουμε ότι, με απόφαση του Υπουργείο Πολιτισμού, εγκρίθηκε η εγγραφή του Στοιχείου με την ονομασία «Το Κεσκέκι του Αγίου Γεωργίου στα Μελίσσια Αττικής» στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας.
Σύμφωνα με την απόφαση, το Στοιχείο αναγνωρίζεται ως έθιμο που συνδέεται άρρηκτα με τη συλλογική μνήμη και την ταυτότητα των προσφύγων από το Γκιούλμπαξε της Μικράς Ασίας, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στα Μελίσσια Αττικής, αποτελώντας ζωντανό φορέα πολιτιστικής συνέχειας και ιστορικής παρακαταθήκης.
Η διαδικασία τεκμηρίωσης και συγκρότησης του φακέλου υπήρξε αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας. Σημαντική συμβολή είχαν ο τέως Πρόεδρος του Συλλόγου Παναγιώτης Γκατζόλης, ο τέως Γενικός Γραμματέας και νυν Πρόεδρος Δημήτρης Βαγιάννης, καθώς και μέλη του Συλλόγου, τόσο κατά τη φάση της συλλογής και επεξεργασίας των στοιχείων όσο και κατά τη διεξαγωγή συνεντεύξεων και τη συγκέντρωση προφορικών μαρτυριών
Η σύνταξη του κειμένου της αίτησης προς το Υπουργείο Πολιτισμού αναλήφθηκε εξ αρχής από τον τέως Γενικό Γραμματέα και νυν Πρόεδρο του Συλλόγου Δημήτρη Βαγιάννη, ο οποίος είχε την ευθύνη της διαμόρφωσης και υποβολής του τελικού φακέλου.
Το Διοικητικό Συμβούλιο εκφράζει τις θερμές του ευχαριστίες προς όλους όσοι συνέβαλαν με πληροφορίες, μαρτυρίες, υλικό και ενεργή συμμετοχή στη διαδικασία.
Η εγγραφή αυτή αποτελεί σημαντικό θεσμικό σταθμό για τον Σύλλογό μας και ενισχύει τη διαρκή μας δέσμευση για τη διαφύλαξη και ανάδειξη της μικρασιατικής πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Για το Διοικητικό Συμβούλιο
Ο Πρόεδρος
Δημήτρης Βαγιάννης
Η Γενική Γραμματέας
Σταματίνα Ελευθερίου
Υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη «Κάθε στοιχείο που καταγράφουμε αντανακλά την πλούσια πολυμορφία της άυλης πολιτιστικής μας κληρονομιάς»
Στο ευρετήριο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς προστέθηκαν δώδεκα νέα στοιχεία, σε συνεργασία με τις κοινότητες και τους φορείς, όπως τόνισε η Υπουργός Πολιτισμού κα Λίνα Μενδώνη «με στόχο τη διαφύλαξη των παραδόσεων και τη μετάδοσή τους στις νεότερες γενιές, αποτελεί αναγνώριση της ζωντανής παράδοσης που συνδέει τις κοινότητες με την τοπική ιστορία και την ταυτότητά τους». Συνεχίζοντας δήλωσε πως «Κάθε στοιχείο που καταγράφουμε αντανακλά την πλούσια πολυμορφία της άυλης πολιτιστικής μας κληρονομιάς, τις δεξιότητες, τη φαντασία και τη συλλογική μνήμη των ανθρώπων μας. Η διαφύλαξή της δεν είναι μόνο μία πράξη σεβασμού προς το παρελθόν, αλλά και μία πολύτιμη επένδυση στη συνέχεια και την ανανέωση της κοινότητας, στη μετάδοση στέρεων γνώσεων στις νέες γενιές και στην ενίσχυση της πολιτιστικής μας ταυτότητας. Μέσα από τη συμμετοχή και τη διάδοση αυτής της παράδοσης, η κληρονομιά μας παραμένει ζωντανή, απολύτως προσβάσιμη και συλλογικά διαχειρίσιμη».
Εκτός από το Κεσκέκι των Μελισσίων μερικά ακόμη που εγγράφηκαν επίσης ήταν ο λιαστός οίνος Μαλβαζία και τα Αγιοβασιλιάτικα Καραβάκια της Χίου όπως και η μαντινάδα της Κρήτης και τα Λαζαρίτικα Κάλαντα στα Τρίκαλα. Με τις νέες εγγραφές, το Εθνικό Ευρετήριο αριθμεί πλέον 164 στοιχεία.
Το πρώτο «Κεσκέκι» στα Μελίσσια
Σύμφωνα με τα στοιχεία που υπάρχουν και στην ανανεωμένη ιστοσελίδα του Συλλόγου keskeki.gr, για πρώτη φορά πραγματοποιήθηκε Κεσκέκι στα Μελίσσια στις 23 Απριλίου 1958 από τους πρώτης γενιάς πρόσφυγες. Ήταν η πρώτη φορά που έγινε το έθιμο στην Ελλάδα μετά την Μικρασιατική καταστροφή, όταν ξεκίνησε το χτίσιμο της εκκλησίας του Αγ. Γεωργίου. Τα πρώτα χρόνια το έθιμο διοργανωνόταν από τους επιτρόπους της εκκλησίας, οι οποίοι ήταν και οι ίδιοι Μικρασιάτες. Με την ίδρυση του Συλλόγου το 1977, η ευθύνη και η διαχείρισή του πέρασε από τους επιτρόπους στον νεοσύστατο τότε Σύλλογο. Έκτοτε πραγματοποιείται κάθε χρόνο στο πανηγύρι του Αγ. Γεωργίου στα Μελίσσια Αττικής, στην πλατεία Μικρασιατών από τον Μικρασιατικό Πολιτιστικό Σύλλογο Μελισσίων «Αγ. Γεώργιος Γκιούλμπαξε».
