Έφυγε από την ζωή πλήρης ημερών ο σπουδαίος Μαρουσιώτης φιλόλογος και λαογράφος Δημήτρης Μασούρης. Με το λογοτεχνικό και ιστορικό έργο του ως εκπαιδευτικός και συγγραφέας ενέπνευσε γενιές μαθητών αφήνοντας πίσω του τεράστια παρακαταθήκη. Η προσφορά του στο πνεύμα και στα γράμματα στην πόλη του το Μαρούσι ανεκτίμητη αλλά και η ευγενική, σεμνή και αξιοπρεπής φυσιογνωμία του τον έκαναν ιδιαίτερα αγαπητό στους συμπολίτες του που τον αποχαιρετούν με βαθιά θλίψη.
Η οικογένεια της Εφημερίδας ΑΘΜΟΝΙΟΝ ΒΗΜΑ εκφράζει θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του εκλιπόντος για την μεγάλη τους απώλεια. Αιωνία η μνήμη του.
Συλλυπητήριο μήνυμα του Δημάρχου Αμαρουσίου κου Θεόδωρου Αμπατζόγλου
“Με αισθήματα βαθιάς θλίψης και συγκίνησης αποχαιρετούμε τον εκλεκτό συμπολίτη μας Δημήτρη Μασούρη.
Διακεκριμένος φιλόλογος και αφοσιωμένος λειτουργός της εκπαίδευσης, υπήρξε παράλληλα ένας άοκνος εργάτης της τοπικής ιστορίας και της λαογραφίας, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διατήρηση της συλλογικής μνήμης και της πολιτιστικής ταυτότητας του Αμαρουσίου.
Η προσφορά και το ήθος του αποτελούν πολύτιμη παρακαταθήκη για την πόλη μας.
Εκφράζουμε τα ειλικρινή και θερμά συλλυπητήριά μας στην οικογένεια και τους οικείους του.”
Βιογραφικό Δημητρίου Μασούρη
Ο Δημήτρης Μασούρης γεννήθηκε στο Μαρούσι. Φοίτησε στο 2ο Δημοτικό Σχολείο και ακολούθως στο 8τάξιο Γυμνάσιο για να εισαχθεί με εξετάσεις στη Φιλοσοφική και Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε Φιλολογία, Παιδαγωγικά και Νομικά.
Υπηρέτησε α) ως φιλόλογος καθηγητής στα Γυμνάσια Πελοπίου, Ακράτας, Κάτω Κλειταριάς, ΙΒ Αθήνας, Αμαρουσίου, Σχηματαρίου, Θεσπών, Αγίου Δημητρίου, Μπραχαμίου, Βύρωνα, Βαρβακείου Πρότυπου Σχολής, Παιανίας, Ν. Ερυθραίας και Κλασικού Λυκείου Αναβρύτων.
Β) ως Γυμνασιάρχης στα Γυμνάσια Θηλέων Αμαρουσίου, Γραβιάς, Κυπαρισσίας, Ελληνικού Γορτυνίας, Νέων Λιοσίων, Αγίου Ιεροθέου Περιστερίου, 26ο Αθήνας και 3ο Αμαρουσίου και γ) ως Λυκειάρχης στα Λύκεια 1ο Θήβας και 1ο Αμαρουσίου και δ) ως Σχολικός Σύμβουλος Φιλολόγων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στους Νομούς Μεσσηνίας, Βοιωτίας και Ξάνθης.
Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Φιλολόγων και της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών. Έλαβε για την κοινωνική του δράση, το επιστημονικό και λογοτεχνικό έργο του τις παρακάτω διακρίσεις: α) Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, β) A.A. Long Journal of Hellenic Studies Volume 87/1967, γ) Ένωσις Ελλήνων Λογοτεχνών, δ) Ένωσις Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος, ε) Δήμου Αμαρουσίου, στ) Ιστορικού Λαογραφικού Μουσείου Δήμου Αμαρουσίου και Συλλόγου Αθμονέων και ζ) Α.Ο Παραδείσου Αμαρουσίου.
Από πολύ νωρίς ασχολήθηκε με θέματα αρχαιολογικά, ιστορικά, λαογραφικά, λογοτεχνικά και φιλολογικά. Διάσπαρτες είναι οι μελέτες του στα περιοδικά «Πλάτων», «Ελληνοχριστιανική Αγωγή», «Νέα Εστία», «Πνευματική Ζωή», «Αιολικά Γράμματα», «Νουμάς», «Λογοτεχνική Δημιουργία» κ.α. καθώς και στον Ημερήσιο Τύπο «Ελευθεροτυπία», «Καθημερινή», «Βραδυνή», «ΒΗΜΑ», «Αυγή Πύργου», «Πατρίς Πύργου», «Αλήθεια Τριπόλεως», «Σημαία Καλαμάτας», «Φωνή Καλαβρύτων» κ.α. Ιδιαίτερα δε στις τοπικές Μαρουσιώτικες Εφημερίδες «Αμαρύσια», «Αθμόνιον Βήμα» και στο Μαρουσιώτικο περιοδικό «Οδός Θέμιδος».
Έκανε επίσης ενδιαφέρουσες ομιλίες στους Ραδιοφωνικούς Σταθμούς Αθηνών και Πύργου και στα πνευματικά κέντρα των πόλεων που υπηρέτησε με θέματα ιστορικά, φιλολογικά, λαογραφικά και λογοτεχνικά, παιδαγωγικά και έλαβε μέρος σε πολλά συνέδρια εκπαιδευτικά, φιλολογικά, θεατρικά, λογοτεχνικά κ.α.
Ήταν έγγαμος με την Σοφία Λεβαντή, δικηγόρο και πατέρας δυο παιδιών, της Πηνελόπης και του Σταμάτη.
