Επισκέφθηκα προχθές την Έκθεση Βιβλίου στο Πεδίο του Άρεως, όπου έγινε και η τελετή έναρξης, με ομιλίες και μουσική παράσταση από τον εξαίρετο Μάριο Στρόφαλη στο πιάνο.
Υπήρξε μεν εκπροσώπηση από τον Δήμο και την Περιφέρεια, πλην όμως οι πολιτικοί μας επί το πλείστον θυμούνται τις εκθέσεις αυτές μόνο για να βγουν φωτογραφίες, να σφίξουν χέρια και να μοιράσουν κάρτες (δεν τους είδα να επιδιώκουν να αγοράσουν κάποιο βιβλίο-μόνο χαιρετούρες και χαμόγελα).
Α. Η ΕΚΘΕΣΗ ΑΥΤΗ ΚΑΘΑΥΤΗ
Η έκθεση είναι πολύ καλή, με πολλούς Εκδοτικούς Οίκους να παρουσιάζουν τα σημαντικά βιβλία τους, να προτείνουν βιβλία, τους συγγραφείς να συζητούν με τους πολίτες, να απαντούν στις ερωτήσεις τους, και να επεξηγούν τις σκέψεις τους.
Αγόρασα σήμερα τρία βιβλία από την μία πλευρά της έκθεσης και θα ξαναπάω αύριο, με μεγαλύτερη προσοχή, κάποια ώρα που δεν θα έχει μεγάλη κίνηση για να δω και την απέναντι πλευρά.
Β. ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΙΒΛΙΟ: ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ (Stakeholder Capitalism)
Ο Καπιταλισμός, ως βασική πλέον οικονομική αντίληψη σε όλο το κόσμο, διακρίνεται από διαφοροποιήσεις τόσο όσον αφορά τις αρχές που τον χαρακτηρίζουν όσο και από την πρακτική εφαρμογή του.
Μεταξύ των μορφών του που με έχουν απασχολήσει για την διαμόρφωση της Οικονομικής αντίληψης της «Κοινωνίας Αξιών», πέραν των αντιλήψεων του «Κοινωνικού Φιλελευθερισμού», είναι ο «Συμπεριληπτικός Καπιταλισμός» και ο «Συμμετοχικός Καπιταλισμός»:
Ο Συμπεριληπτικός Καπιταλισμός (“inclusive capitalism”) και ο Συμμετοχικός Καπιταλισμός (“stakeholder capitalism”) αναφέρονται σε διάφορες προσεγγίσεις του καπιταλισμού όπως έχουν υποστηριχθεί από διάφορους ακτιβιστές, οικονομολόγους, και πολιτικούς.
1) Συμπεριληπτικός Καπιταλισμός (Inclusive Capitalism):
Έχω αναφερθεί σε παλαιότερο άρθρο (στο ΑΘΜΟΝΙΟΝ ΒΗΜΑ) εκτεταμένα για τον Συμπεριληπτικό Καπιταλισμό, που στοχεύει στην δημιουργία μίας μορφής του καπιταλισμού που να είναι πιο δίκαιη κοινωνικά, με μεγαλύτερη και καλύτερα σταθμισμένη ενσωμάτωση των οικονομικών δραστηριοτήτων, με καλύτερη απόδοση της οικονομίας, ισορροπημένα δηλαδή τόσο από κοινωνικής όσο και από οικονομικής/αναπτυξιακής/παραγωγικής άποψης.
Υποστηρίζει ότι οι εταιρείες και οι επενδυτές πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους όχι μόνο τα κέρδη τους αλλά και την απόδοση της οικονομίας και τις επιπτώσεις των δραστηριοτήτων τους στην κοινωνία και το περιβάλλον.
Στο πλαίσιο του Συμπεριληπτικού Καπιταλισμού προωθούνται και οικονομικές δραστηριότητες της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, η εταιρική κοινωνική ευθύνη (CSR), η δίκαιη αμοιβή των εργαζομένων, η αειφορία/περιβαλλοντική βιωσιμότητα και η δημιουργία αξίας για όλους τους ενδιαφερόμενους.
2) Ο Συμμετοχικός Καπιταλισμός (Stakeholder Capitalism), ή αλλιώς Καπιταλισμός των συμμετεχόντων/ενδιαφερομένων, επισημαίνει ότι οι εταιρείες πρέπει να εξυπηρετούν όχι μόνο τα συμφέροντα των μετόχων τους (shareholders) αλλά και των διαφόρων ενδιαφερομένων (stakeholders), όπως είναι οι εργαζόμενοι, οι πελάτες, οι προμηθευτές, η κοινωνία και το περιβάλλον.
Οι υποστηρικτές του Συμμετοχικού Καπιταλισμού προωθούν τη δημιουργία αξίας για όλους τους συμμετέχοντες/ενδιαφερόμενους και όχι μόνο για τους μετόχους.
Οι επιχειρήσεις δεν υπάρχουν απλά για το κέρδος των μετόχων τους, αλλά πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο στο οποίο λειτουργούν. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη διασφάλιση δίκαιων αμοιβών, την ενσωμάτωση πρακτικών CSR, και την αντιμετώπιση θεμάτων κοινωνικής ανισότητας.
3) Και οι δύο αυτές μορφές του Καπιταλισμού προωθούν πρακτικές «Corporate Social Responsibility (CSR)». Ορισμένες από τις συνηθισμένες πρακτικές CSR των επιχειρήσεων περιλαμβάνουν:
α) Κοινωνική Ευθύνη της Επιχείρησης: Οι επιχειρήσεις δεσμεύονται να λαμβάνουν υπόψη τους κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες στις αποφάσεις τους και να συμβάλλουν στην κοινωνία με θετικό τρόπο. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει δράσεις όπως φιλανθρωπία, εκπαιδευτικά προγράμματα, και υποστήριξη της τοπικής κοινότητας, συνεισφορές τους σε κοινωνικά και περιβαλλοντικά θέματα κλπ.
β) Βιωσιμότητα: Προσπαθούν να λειτουργούν με τρόπο που να σέβεται το περιβάλλον και να μειώνει τον αντίκτυπό τους στο κλίμα. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει μέτρα για τη μείωση των εκπομπών CO2, την χρήση μέσων και υλικών υπέρ της αειφορίας, την ανακύκλωση κλπ.
γ) Εταιρική Διακυβέρνηση: Επιδιώκουν να βελτιώσουν τις πρακτικές της εταιρικής διακυβέρνησης, προκειμένου να διασφαλίσουν τη διαφάνεια, την οικονομική δημοκρατία και την χρηστή και δημοκρατική λειτουργία των ΔΣ, την διασφάλιση των συμφερόντων των διαφόρων ενδιαφερομένων, και την επαύξηση της εμπιστοσύνης μετόχων, πελατών και κοινωνίας και μακροπρόθεσμης αξιοπιστίας.
δ) Δίκαιες Συνθήκες Εργασίας: Επιδίωξη για δίκαιες συνθήκες εργασίας για τους εργαζομένους τους, συμπεριλαμβανομένων αξιοπρεπών μισθών, ασφάλισης υγείας, και δυνατότητες επαγγελματικής και κοινωνικής ανάπτυξης.
ε) Σεβασμός των Δικαιωμάτων των Καταναλωτών: Οι εταιρείες δεσμεύονται να παρέχουν ασφαλή και υγιεινά προϊόντα και υπηρεσίες και να σέβονται τα δικαιώματα των καταναλωτών.
Ο στόχος αυτών των πρακτικών CSR είναι να δημιουργήσουν μια πιο βιώσιμη και ηθική επιχειρηματική κουλτούρα, που να εξυπηρετεί τόσο τα οικονομικά συμφέροντα της εταιρείας όσο των μετόχων και πελατών με γνώμονα το κοινωνικό καλό.
Γ. ΚΑΤΑΛΗΓΟΝΤΑΣ
Στην ουσία οι δύο αυτές προσεγγίσεις συχνά συνδυάζονται και υποστηρίζονται από τις κυβερνήσεις που επιδιώκουν ένα οικονομικό σύστημα αειφόρο, βιώσιμο, κοινωνικά σταθμισμένο και δίκαιο.
Ωστόσο, η βασική διαφορά μεταξύ τους βρίσκεται στον εποπτικό και διαμεσολαβητικό ρόλο του κράτους, στην διεύρυνση και ενσωμάτωση των οικονομικών δραστηριοτήτων γύρω από ευρείες παραγωγικές δραστηριότητες, ενώ ο Συμμετοχικός καπιταλισμός αν και έχει ως στόχο την ευρύτερη κοινωνική ευημερία δίνει κυρίως έμφαση στην εταιρική δομή και λειτουργία ως προς και τον ρόλο των ΔΣ και των μετόχων στην λήψη αποφάσεων και στα συμφέροντα όλων των άμεσα ενδιαφερομένων μερών.
ΣΗΜ1: Για τα υπόλοιπα δύο βιβλία ( “Η ΑΛΓΟΡΙΘΜΙΚΗ ΤΕΧΝΗ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ” και “ΒΑΣΙΚΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ”) θα αναφερθώ σε επόμενο άρθρο.
ΣΗΜ2: Η Έκθεση θα διαρκέσει μέχρι την 17η Σεπτεμβρίου
