“Qu’mey tIn neH bopbe’ yoHghach; Qu’Hommey je bop” (ΚΑΙ ΣΤΑ ΜΙΚΡΑ ΓΕΝΝΑΙΟΙ – Ελεύθερη μετάφραση), άρθρο του Υποναυάρχου ε.α. Στέλιου Φενέκου

0
3k (1)

 

Ακούγοντας τις δηλώσεις Κιλιντσάρογλου στο τουρκικό κοινοβούλιο, θυμήθηκα ένα άρθρο που είχα γράψει πριν μερικά χρόνια για την επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας, παρομοιάζοντάς την με την κουλτούρα των Klingons (για τους λάτρεις του star trek) .

Η Τουρκική κυβέρνηση δρα όπως οι “Klingons” στην σειρά “Star Trek”, οι οποίοι θεωρούν ότι η προβολή ισχύος είναι ο μόνος τρόπος αποδοχής τους και σεβασμού από τους άλλους.

1.  ΟΙ KLINGONS

Οι Klingons έχουν έναν αυστηρό κώδικα συμπεριφοράς/τιμής, παρόμοιο με τα φεουδαρχικά Μογγολικά πρότυπα προβολής ισχύος.
Πιστεύουν μάλιστα ότι ο τρόπος ζωής τους θα εξαλειφθεί εάν επικρατήσει ειρήνη και γι’ αυτό δεν συνεργάζονται με σκοπό την ειρήνη, αλλά την διεκδίκηση (moS) όλο και περισσοτέρων αγαθών/εδαφών/δικαιωμάτων από άλλους, δεν διαπραγματεύονται με όρους καλής θέλησης, αλλά με όρους ισχύος (ngup) και τότε μόνο συνεργάζονται, όταν ο αντίπαλος εκφράσει υποταγή και σεβασμό στην ισχύ τους!

2.   T’KUVMA KAI ΕΡΝTΟΓΚΑΝ

Ο Ερντογκάν μοιάζει του T’Kuvma, ο οποίος θεωρεί ως απειλή για την ταυτότητα και τον πολιτισμό των Klingon την Ομοσπονδία (Δύση) και προσπαθεί να επανασυστήσει την Αυτοκρατορία των Κλίνγκονς, ενώνοντας τους είκοσι τέσσερις Μεγάλους Οίκους (Τουρκόφωνοι και Μουσουλμάνοι).

Ο T’Kuvma αρέσκεται στο μεγαλείο και στην επίδειξη ισχύος και έκανε το κίνημά του θεοκρατικό/μεσσιανικό και μιλιταριστικό.
Η πολιτική του στηρίζεται σε τέσσερις πυλώνες, Στο ένδοξο παρελθόν, στην πίστη, στην ενότητα υπό έναν ισχυρό ηγέτη και στην προβολή μιας εξωτερικής απειλής.

Η «Σαρκοφάγος» ήταν ταυτόχρονα πολεμικό σκάφος, πολιτικό σύμβολο και κινητό μνημείο, εντυπωσιάζοντας έτσι τους άλλους Κλίνγκονς και την Ομοσπονδία.
Ο T’Kuvma συγκέντρωσε γύρω του πιστούς οπαδούς – παρίες στον περίγυρό του, εφόσον αναγνώριζαν αναμφισβήτητη την ισχύ του και υποτασσόταν, όπως ο αλμπίνο Voq (χωρες παρίες όπως π.χ. η Λιβύη και όπως επιδιώκει για γειτονικές χώρες και άλλες εξαρτώμενες). Επιδιώκοντας να προκαλέσει μια γενική σύγκρουση, τοποθέτησε προβοκατόρικα το “Beacon of Kahless” (στοιχείο προβολής ισχύος των Klingons) στα δυαδικά αστέρια (Ελλάδα-Κύπρος) στην άκρη του χώρου της Ομοσπονδίας (Δύση και ευρωπαϊκοί θεσμοί).
Το Beacon είναι μια διαρκής διεκδίκηση, σε μια ευαίσθητη περιοχή, με σκοπό να επιβάλει νέους όρους αντιπαράθεσης.

Το διαστημόπλοιο “USS Shenzhou” σπεύδει να ερευνήσει το συμβάν και να διαχειριστεί την κρίση. Η κατάσταση, όμως, εξελίσσεται σε σύγκρουση.
Ο T’Kuvma έχει ήδη δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να δικαιολογήσει την πολεμική συσπείρωση των Οίκων. Ισχυρίζεται ότι είναι σε αυτοάμυνα παρουσιάζοντας την Ομοσπονδία ως απειλή. Ότι η ομοσπονδία είναι διπρόσωπη, ξεκινώντας την μάχη των δυαδικών αστεριών (Ελλάδα-Κύπρος).και .

Ακολουθεί η περίφημη Μάχη των Δυαδικών Άστρων, όπου το ενδιαφέρον εδώ δεν είναι μόνο η μάχη, αλλά ο μηχανισμός που οδηγεί σε αυτήν.
Μια ενέργεια περιορισμένης αρχικά κλίμακας χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει μια κρίση στην οποία ο T’Kuvma επιδιώκει να καθορίσει τους όρους, τον χρόνο και την ένταση της αντιπαράθεσης.
O αντίπαλος βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα δύσκολο δίλημμα.
Αν δεν αντιδράσει, κινδυνεύει να αποδεχθεί ένα τετελεσμένο.
Αν αντιδράσει υπερβολικά, κινδυνεύει να εμφανιστεί ως υπεύθυνος για την κλιμάκωση.
Αυτό είναι το πραγματικό στρατηγικό πρόβλημα.
Και, δυστυχώς, δεν περιορίζεται στο σύμπαν του Star Trek.

3.   ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ “KLINGONS”

Απέναντι σε μια τουρκική πολιτική που αξιοποιεί την πίεση, την αμφισβήτηση δικαιωμάτων και τη δημιουργία επαναλαμβανόμενων κρίσεων, η Ελλάδα δεν μπορεί να περιορίζεται στη διαπίστωση των γεγονότων αφού αυτά έχουν ήδη συμβεί.
Ούτε αρκεί να επαναλαμβάνει ότι έχει το διεθνές δίκαιο με το μέρος της. Το διεθνές δίκαιο αποτελεί σημαντικό συντελεστή ισχύος, αλλά η αποτελεσματικότητά του εξαρτάται και από την ικανότητα ενός κράτους να το αξιοποιεί με στρατηγική συνέπεια, θεσμική προετοιμασία, διεθνείς συνεργασίες και κατάλληλες πολιτικές πρωτοβουλίες.
Ούτε, βεβαίως, είναι λύση να αρχίσουμε να συμπεριφερόμαστε και εμείς ως Klingon. Διότι τότε ο αντίπαλος θα έχει πετύχει κάτι πολύ σημαντικό: θα μας έχει υποχρεώσει να παίξουμε με τους δικούς του κανόνες.

Η Ελλάδα χρειάζεται μια διαφορετική στρατηγική, που θα στηρίζεται:

1) Στην πρόβλεψη και στην προνοητικότητα: Να αναγνωρίζονται εγκαίρως οι πιθανές προκλήσεις και να υπάρχουν προετοιμασμένες επιλογές αντίδρασης. Η στρατηγική δεν αρχίζει όταν εμφανιστεί το εχθρικό διαστημόπλοιο στις οθόνες του κέντρου επιχειρήσεων.
2) Στην διατήρηση της πρωτοβουλίας: Να μη διαμορφώνεται η ελληνική πολιτική αποκλειστικά ως απάντηση στις τουρκικές κινήσεις, αλλά να δημιουργεί η ίδια διπλωματικές, νομικές, οικονομικές και επιχειρησιακές δυνατότητες.
3) Στην ολοκληρωμένη αξιοποίηση της εθνικής ισχύος: Οι αμυντικές συμφωνίες δεν εξαντλούνται σε εξοπλισμούς και στρατιωτικές ασκήσεις. Περιλαμβάνουν τεχνολογία, συμπαραγωγές, επιστημονική συνεργασία, οικονομικές συνέργειες, θεσμική διασύνδεση και κοινά στρατηγικά συμφέροντα.

4) Στην εσωτερική συνοχή: Η διαρκής κομματική αντιπαράθεση χωρίς ουσιαστικό στρατηγικό διάλογο μπορεί να αποδειχθεί εξίσου προβληματική με μια εξωτερική απειλή. Η εθνική στρατηγική απαιτεί συνέχεια, τεκμηρίωση, θεσμική μνήμη και δυνατότητα πολιτικών συναινέσεων.
5) Στην αποφυγή στρατηγικών παγίδων: Η υπερφίαλη ρητορική, οι κακοσχεδιασμένες ενέργειες και η ανάγκη επικοινωνιακής επίδειξης αποφασιστικότητας μπορούν να οδηγήσουν σε αντιφατικές επιλογές και σε αυτοεγκλωβισμό.
6) Στην ικανότητα έγκαιρης, κατάλληλης και αποτελεσματικής αντίδρασης ακόμη και στα μικρά γεγονότα.
Διότι η διαρκής αμφισβήτηση δεν χρειάζεται πάντοτε μια μεγάλη κρίση για να παράγει αποτελέσματα. Μπορεί να λειτουργεί σωρευτικά, με μικρές κινήσεις, επαναλαμβανόμενες πιέσεις, αμφισβητήσεις αρμοδιοτήτων και προσπάθειες δημιουργίας προηγουμένων.
Εκεί ακριβώς απαιτείται η μεγαλύτερη στρατηγική προσοχή και αποτροπτεική μας ικανότητα.
Γιατί όταν έχεις να αντιμετωπίσεις το “tlhIngan yejquv” (κυβερνητικό συμβούλιο) των Klingons (tlhIngan), όπου ο βασικός κανόνας διακυβέρνησης επιβάλλεται από το “qur” που στην γλώσσα τους (tlhIngan Hol) σημαίνει “να είσαι άπληστος”, από το “moS” (ο συμβιβασμός είναι κατακριτέος και θέλω περισσότερα), και από το “ngup” που αντιλαμβάνεται την προβολή ισχύος ως βασικό στοιχείο σεβασμού, δεν έχεις περιθώρια για υποχωρήσεις.

4.   ΚΑΤΑΛΗΓΟΝΤΑΣ – ΚΑΙ ΣΤΑ ΜΙΚΡΑ ΓΕΝΝΑΟΙ

Η γενναιότητα δεν αποδεικνύεται μόνο στις μεγάλες συγκρούσεις.
Αποδεικνύεται συνέχεια στην καθημερινή υπεράσπιση δικαιωμάτων, στην επιμονή στη νομιμότητα, στην προετοιμασία, στην προεβλεπτικότητα και διατήρηση της πρωτοβουλίας και στην ικανότητα να μην επιτρέπεις στον αντίπαλο να καθορίζει μονομερώς την πραγματικότητα.
Η αυτοσυγκράτηση δεν είναι αδυναμία όταν αποτελεί συνειδητή στρατηγική επιλογή.
Η αποφασιστικότητα δεν είναι γενναιότητα όταν στερείται σχεδιασμού.
Και η επίκληση του διεθνούς δικαίου δεν αρκεί, όταν δεν συνοδεύεται από τη συστηματική αξιοποίηση των δυνατοτήτων που αυτό και η διεθνής θεσμική τάξη προσφέρουν, στο πεδίο των αναγκαίων δράσεων.
Το ζητούμενο, επομένως, είναι να μην επιτρέπουμε να επιτυγχάνουν τους σκοπούς τους και να μην υποχρεωνόμαστε να επιλέγουμε ανάμεσα στην αδράνεια ή στην ανεξέλεγκτη σύγκρουση.

Γιατί, τελικά, η πραγματική γενναιότητα δεν μετριέται από το μέγεθος της απειλής που εκτοξεύεις, αλλά από την ικανότητά σου να υπερασπίζεσαι όσα δικαιούσαι, ακόμη και στα μικρά, χωρίς να χάνεις τον έλεγχο των επιλογών σου.

ΣΗΜ: Θυμάμαι σε μία από τις επισκέψεις μου στην Τουρκία να μου λέει Τούρκος αξιωματικός: “Εσείς στην Ελλάδα χαμογελάτε πολύ, στην Τουρκία χαμογελάνε οι υπηρέτες και οι υποτακτικοί, οι Τούρκοι αφέντες δεν χαμογελάνε!”

Αφήστε μια απάντηση

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιό σας!
Εισαγάγετε εδώ το όνομά σας