Το ότι ‘’ο βασιλιάς είναι γυμνός’’, σε αυτήν την χώρα που πρώτη σε όλο τον κόσμο κατάργησε τον θεσμό της βασιλείας ανακαλύπτοντας την μαγική συνταγή της δημοκρατίας, είναι κάτι που λίγο πολύ πάντα το γνωρίζαμε…
Στην αλληγορική ωστόσο σχέση της πιο πάνω έκφρασης σε σχέση με την Ελληνική πραγματικότητα, πάντα ελπίζαμε ότι κάποια στιγμή θα κατορθώσουμε να τον ντύσουμε…
Κάθε φορά που πιστεύαμε ότι τελικά το καταφέραμε, ερχόταν η ίδια η πραγματικότητα να μας πει ότι τελικά ξανά αποτύχαμε και πως τελικά τίποτα δεν αλλάζει.
Ο βασιλιάς παρέμενε πάντα γυμνός…
Ποιος θα καταφέρει να τον ντύσει;
Εμείς, λένε οι προηγούμενοι…
Όχι εμείς λένε οι προπροηγούμενοι ….
Όχι εμείς είμαστε ….λένε οι νυν, γιατί εμείς ‘’το έχουμε’’…
Δεν έχει καμία σημασία τι εκπροσωπούν όλοι αυτοί οι υποψήφιοι tailors. Εκπροσωπούν την Ελληνική πραγματικότητα…
Στην λογική του παραλόγου και με φόντο το τραγικό γεγονός των Τεμπών αλλά και των επερχόμενων εκλογών θα καταλήξουμε τελικά να κρίνουμε με βάση ποια ήταν η μεγαλύτερη καταστροφή … Τα Τέμπη … Το Μάτι … οι καταστροφές της Ηλίας … Το ‘’Σάμινα’’… ή μήπως το ναυάγιο της Φαλκονέρας …;;;
Αν τελικά καταλήξουμε να μπούμε σε αυτή τη λογική θα είμαστε τελικά άξιοι της μοίρας μας … Θα διαιωνίζουμε την ουσία αυτής της εγκληματικής λογικής στη γλαφυρή ατάκα που ακούσαμε … ‘’πάμε κι όπου βγει’’…
Οτιδήποτε άλλο μας ξεβολεύει …
Μην κάνουμε τη ζωή μας δύσκολη βρε αδερφέ …
Άσε να κάνουμε τη δουλειά μας τώρα … ας είμαστε πρακτικοί άνθρωποι, εμείς θα αλλάξουμε το σύστημα …;;
Το έχουμε ξαναγράψει σε τούτο εδώ έντυπο…
Απαιτούμε ως λαός τους καλύτερους ηγέτες, τους καλύτερους δασκάλους, τους καλύτερους δικαστικούς λειτουργούς, την καλύτερη δημόσια διοίκηση, την καλύτερη εκπαίδευση, το καλύτερο σύστημα συγκοινωνιών και γενικά τα πάντα όλα σε ανώτερο βαθμό χωρίς να αναρωτιόμαστε αν τα αξίζουμε τελικά όλα αυτά, γιατί τελικά πίσω από όλη μας αυτή τη γύμνια εμείς οι ίδιοι είναι που βρισκόμαστε …
Είναι βολικό πάντα για όλα τα στραβά να φταίνε οι άλλοι…
Φταίει αυτή η κυβέρνηση και αυτός ο πρωθυπουργός… δεν φροντίσαμε να έχουμε αυτό το μαγικό σύστημα της τηλεδιεύθυνσης , που θα προλάβαινε το ανθρώπινο λάθος λένε διάφοροι ‘’ειδήμονες’’ και ότι τελικά δεν γίνεται να εξαρτόμαστε από ανθρώπινες επιλογές…
Ξεχνάμε ένα πράγμα : οι άνθρωποι κάνουν τη διαφορά, οι άνθρωποι όταν λειτουργούν υπεύθυνα, όταν η κοινωνία, η οικογένεια, η κουλτούρα μας , τους εκπαιδεύει να είναι υπεύθυνοι σε όλα και όχι όταν και όπως βολεύεται κανείς…
Κανένα σύστημα αυτοματισμού δεν έχει ο οδηγός του λεωφορείου, του ταξί, ο καπετάνιος του πλοίου ή ο χειριστής ενός μηχανήματος που εμπλέκει ανθρώπινες ζωές …
Απαιτείτε να έχει την υπευθυνότητα, τον επαγγελματισμό, την κουλτούρα, την παιδεία, κύρια με τον ίδιο του τον εαυτό και μετά με όλη την κοινωνία.
Το παρακάτω περιστατικό αφορά πραγματικό γεγονός :
…Σοβαρός κατά τα άλλα κύριος σε συζήτηση εκφράζει την αγανάκτησή του σχετικά με τα γεγονότα του πρόσφατου δυστυχήματος των Τεμπών…
Κάποια στιγμή η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από την υγεία του…’’ είμαι μια χαρά στην υγεία μου, είχα κάποτε χοληστερίνη αλλά τώρα δεν έχω…’’
Πότε ήταν αυτό κυριέ μου;
‘’…πριν καμιά δεκαριά χρόνια…’’
Και πότε έκανες τελευταία φορά εξετάσεις;
‘’…Α δεν κάνω εξετάσεις , έχω κάτι χρόνια να εξεταστώ …’’
Θα σου έλεγα να κάνεις εξετάσεις άμεσα. Μετά τα σαράντα είναι καλό να κάνουμε κάποιες τουλάχιστον αιματολογικές εξετάσεις. Θα σου έλεγα να το δεις άμεσα….
Μια εβδομάδα αργότερα ο συγκεκριμένος κύριος, έχοντας κάνει εξετάσεις εμφάνισε ιδιαίτερα αυξημένα επίπεδα χοληστερίνης, τριγλυκεριδίων, και αυξημένο αθηρωματικό δείκτη. Συμπτώματα σχετιζόμενα με πιθανή εμφάνιση ισχαιμικού επεισοδίου…
Τι δουλειά κάνεις φίλε μου;
“… οδηγός λεωφορείου, μεταφέρω παιδιά…’’
Ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του…
Όσο για τα περί ταχύτητας του Ελληνικού συστήματος να διεκπεραιώνει δημόσια έργα, προγράμματα και διάφορα projects εδώ μάλλον γελάμε…
Πριν λίγους μήνες γράφαμε για έναν δρόμο εκεί στα βόρεια προάστια στο ύψος του κόμβου της Κηφισιάς που οδηγεί στο αεροδρόμιο του Τατοϊου… Είναι κλειστός εδώ και τουλάχιστον δυο χρόνια με μια ταμπέλα που γράφει: ‘’ ΤΟ ΕΡΓΟ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΙΜΟ Η ΕΝΟΧΛΗΣΗ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ‘’…. Εννοείται πως τίποτα δεν έχει αλλάξει, ο δρόμος είναι ακόμα κλειστός και η ταμπέλα σταθερά εκεί να μας ειρωνεύεται…
Αλλά ας μην πάμε μακριά.
Ένα πεζοδρόμιο στην πλατεία Συντάγματος, απέναντι από το Ελληνικό κοινοβούλιο, χρειάστηκαν δυο καλοκαίρια και δυο τουριστικές σεζόν για να φτιαχτεί…
Θυμόμαστε ακόμα τους τουρίστες να στριμώχνονται σε κάτι σκονισμένα περάσματα από μπάζα και σκεφτόμασταν ότι αφού αργεί τόσο, σίγουρα θα πρόκειται για κάτι μεγαλειώδες…
Τελικά πλακοστρώσαμε δυο πεζοδρόμια δεξιά και αριστερά της Ερμού και βάλαμε και δυο μικρά σιντριβάνια…
Πριν κρίνουμε τους πάντες και τα πάντα ας κοιταχτούμε στον καθρέφτη…
Οι ευθύνες της κεντρικής διοίκησης είναι τεράστιες και δεδομένες. Πίσω όμως από κάθε κεντρική διοίκηση που έρχεται και παρέρχεται, πίσω από κάθε περιφερειακή ή τοπική αυτοδιοίκηση βρισκόμαστε τελικά κάποιοι από εμάς…
Ας ψάξουμε κάπου να βρούμε και τον δικό μας εαυτό και την δική μας ευθύνη που συμμετέχει ή ανέχεται αυτό που συμβαίνει γύρω μας …
