ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ 1940
Στο αέναο πέρασμα του χρόνου τα χρόνια περνούν με απίστευτη γρηγοράδα. Και όπως κάθε χρόνο και εφέτος θα γιορτάσουμε την 28η Οκτωβρίου του 1940. Πέρασαν 83 χρόνια από την αποφράδα ημέρα που ο Ιωάννης Μεταξάς απάντησε με ένα ΟΧΙ στον Ιταλό Πρεσβευτή στην απαίτηση των Ιταλών ν΄ανοίξουμε τα σύνορά μας.
Χρέος του ανθρώπου που θέλει να ζήσει έντιμα, συνειδητά και υπεύθυνα, είναι να στοχάζεται πάνω στην ιστορία του Έθνους του και να επισημαίνει το νόημα των μεγάλων του επετείων.
Μια τέτοια επέτειος είναι και η 28η Οκτωβρίου 1940. Η εποποιία του 40 περικλείει μέσα της ένα ηθικό μεγαλείο που το συγκροτούν η πρόσκληση για θυσία, η πειθαρχία, η σύμπνοια με την αλληλεγγύη και η φιλοπατρία με την εθνική ενότητα για αγώνα άνισο, από άποψη υλικών μέσων, αλλά αγώνα υπέρ βωμών και εστιών.
Δεν θα επεκταθούμε σε λεπτομέρειες για τους αγώνες των Ελλήνων φαντάρων στα βουνά της πατρίδος μας, για να αποτρέψουν την είσοδο των Ιταλικών μεραρχιών του Μουσολίνι. Και η μικρή Ελλάδα νίκησε τη φασιστική Ιταλία. Τα Ελληνικά βουνά, η Πίνδος και ο Γράμμος ήταν τα προπύργια της αντίστασης. Στην Πίνδο και στο Γράμμο οι γυναίκες οι Ηπειρώτισσες ανέβαιναν τα κακοτράχαλα βουνά, για να μεταφέρουν πολεμοφόδια και άλλα υλικά αγαθά.
Εκεί και ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός είχε τα πρόχειρα νοσοκομεία για να προσφέρει τις υπηρεσίες στους τραυματίες.
Ο Γράμμος
Αντηχεί ο Γράμμος στα τραγούδια
ξημερώνει η λευτεριά
ξανανθίζουν πάλι τα λουλούδια
και φουντώνουν δάφνινα κλαριά
Της Πατρίδος το σεμνό κεφάλι
δάφνης στέφανο φορεί
μες στης μάχης την ανεμοζάλη
να το ΒΗΤΑ ΣΩΜΑ προχωρεί.
Ορμήστε Γραμμομάχοι, ορθώστε το κορμί
η δόξα παραστέκει στη θεία της πνοή
του Γράμμου το τραγούδι θα γίνει προσευχή
βαθιά για μ΄αντηχεί σε κάθε λεύτερη ψυχή.
Προχωρείτε, προχωρείτε
κι ένας νους φωτεινός κυβερνά,
γι΄ άλλους Γράμμους εμπρός κινήστε
να η Σημαία του Βήτα περνά.
Τα κανόνια δεν αμς σκιάζουν
τα μπαζούκας ας βροντούν
κι οι τριακόσιοι του Λεωνίδα σας θωρούν
κι όρθιοι σας χειροκροτούν.
Αυτά τα δύο ποιήματα μιλούν για το ένδοξο πρόσφατο παρελθόν του Ελληνοαλβανικού πολέμου, που νίκησε τις Ιταλικές μεραρχίες και έδωσε τη νίκη στην Πατρίδα μας.
Η Πίνδος
Πάνω ΄κει στις Πίνδου μας τις κορφές
Που θαρρείς τ΄ αστέρια φυλούνε
κάθε νύχτα λίγες αχνές μορφές
τα πηχτά σκοτάδια ερευνούν.
Της Πατρίδος πάντα πιστοί φρουροί
τον εχθρό να ρθη καρτερούνε
τον εχθρό που πίστευε πως μπορεί
στην Ελλάδα νικητής να μπη.
Η νύχτα πέφτει, σβήνουν τ΄αστέρια
τ΄αγρίμια πάνε να κρυφτούν
μα του Δαβάκη μας τα ξεφτέρια
δε θε να παν ν΄ αναπαυθούν
Εχθροί μιλιούνια, ντροπή αιώνια
τ΄ άγια μας σύνορα περνούν
και με ντουφέκια και με κανόνια
σίδερο και φωτιά σκορπούν.
Οι γενναίοι μας με τη λόγχη ορμούν
τον εχθρό με λύσσα χτυπούνε
τον εχθρό που πίστευε πως μπορεί
στην Ελλάδα νικητής να μπει
Εις την Πίνδο τραγουδούνε του Δαβάκη τ΄ άξια παλληκάρια
κι όλο δόξες αντηχούνε σ΄ όλα τα βουνά
την Ελλάδα μας υμνούνε και τ΄ αντρειωμένα της βλαστάρια
που τον κάθε εχθρό νικούνε σαν παντοτινά.
ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ: ΖΗΤΩ Η 28η Οκτωβρίου 1940
